กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ใต้หน้าผา
ลู่เหยี่ยนนั่งขัดสมาธิอยู่ริมตลิ่งตื้น บาดแผลบนร่างยังไม่หายสนิทดี ปราณวิญญาณทั่วกายก็พลันปั่นป่วนขึ้นมา
เพียงคืนเดียวเขาก็คิดตก ไม่มีเวลามากมายเหลือให้เขาคร่ำครวญกับความทุกข์และสงสัยในตัวเอง
ในเมื่อเขายังมีชีวิตอยู่ นั่นหมายความว่าเขาเหนือกว่าพวกมนุษย์เทียมเหล่านั้น เขาไม่อาจหลบอยู่ในที่ปลอดภัยไปชั่วชีวิต คนที่คิดปกป้องผู้อื่นย่อมไม่อาจเติบโตอยู่ใต้ปีกของคนอื่นตลอดไป
คราวนี้เขาสงบจิตใจลง มุ่งทะลวงกำแพงของระดับก่อกำเนิดวิญญาณ ฝ่าอสนีภัยให้สำเร็จ จากนั้น—
มีแค้นชำระแค้น มีศัตรูล้างแค้น
ลมแรงพัดกรรโชกขึ้นจากก้นผา เมฆเคราะห์สีดำรวมตัวเหนือท้องฟ้า พร้อมเสียงฟ้าร้องสะเทือนเลื่อนลั่น อสนีภัยหยวนอิงสายแรกก็ฟาดลงมา