กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย็นวันนี้ ที่ค่ายทหารมีการเพิ่มมื้ออาหาร
“อร่อย อร่อยมาก!” หยูหยวนเอ่ยชมยกใหญ่ “ไม่รู้ว่าวันนี้แม่ทัพเป็นอะไรไป จู่ๆ ก็วิ่งไปจับสัตว์ทะเลมาได้ตั้งเยอะขนาดนี้ ฮ่าฮ่าฮ่า กินกันได้ตั้งหลายวันเชียวล่ะ!”
เจียงเต้าเฉินมองเขาด้วยสีหน้าพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
ช่วยไม่ได้ ในค่ายทหารมีแค่ฉันคนเดียวที่เข้าใจอะไรเป็นอะไร
มื้อพิเศษนี้กินแล้วกลับไม่มีความหอมกรุ่นเลยสักนิด
ถ้าพูดตามคำของซ่งหลี่ คนคนนี้ก็คือ “ต๋าจี” ชัด ๆ!
เขาต้องรีบหาวิธีจัดการเรื่อง “แผนการเป็นอมตะ” นี้ให้ได้
“จริงสิ ฉันยังไม่ได้ถามคุณเลย” เจียงเต้าเฉินถือชามข้าวไว้ในมือ “แผนการเป็นอมตะของราชสำนักดำเนินไปถึงขั้นไหนแล้ว?”