กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอตกกลางคืน ซ่งหลีก็เรียกลู่เหยี่ยนออกมาอีกครั้ง
“ไป ตามหาทางลับกัน”
ลู่เหยี่ยนที่เพิ่งเก็บจดหมายเสร็จรู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที “ดึกดื่นป่านนี้แล้วนะ!”
“ทำเรื่องแบบนี้ ก็ต้องลงมือในตอนกลางคืนไม่ใช่หรือ”
“แต่กลางคืนมนุษย์เทียมพวกนี้เคลื่อนไหวกันคึกคักมาก” ลู่เหยี่ยนกล่าว “ตอนกลางวันพวกมันยังพอเดินตามเส้นทางที่กำหนดไว้ แต่พอตกกลางคืนก็เริ่มวิ่งพล่านไปทั่ว คาดเดาอะไรไม่ได้เลย”
“เช่นนั้นก็ยิ่งดีไม่ใช่หรือ สถานที่ที่ตอนกลางวันเข้าไปไม่ได้ ตอนนี้ก็มีโอกาสแล้ว”
เมื่อเห็นเช่นนี้ ลู่เหยี่ยนก็ทำได้เพียงตอบตกลง