กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
……
“ฉันคือลู่เหยี่ยน เมื่อคุณได้เห็นจดหมายฉบับนี้ ฉันก็ถูกมนุษย์ปลอมล้อมเอาไว้แล้ว”
ภายในมุมแคบ ๆ ที่คับแคบจนแทบไม่มีที่ให้ขยับตัว ลู่เหยี่ยนรีบขีดฆ่าคำว่า ‘มนุษย์ปลอม’ สองคำทิ้ง ก่อนจะเขียนต่อข้าง ๆ เขาเพิ่งเขียนส่วนหัวของตัวอักษรคำหนึ่งลงไป ก็มีเงาร่างหนึ่งเดินเข้ามาจากนอกตรอก
“ลู่เหยี่ยน นายมาทำอะไรอยู่ที่นี่?”
เซียวอวิ๋นหานเห็นเพียงว่าเขารีบเก็บจดหมายในมืออย่างรวดเร็ว
“มะ...ไม่มีอะไร” ลู่เหยี่ยนลุกขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ “ตอนนี้ยังเช้าอยู่มาก พวกเรารีบไปต่อแถวผ่านด่านกันเถอะ”
เซียวอวิ๋นหานพยักหน้า ไม่ได้ซักไซ้ท่าทางเมื่อครู่ของเขาอีก หลังจากไปสมทบกับเจียงเต้าเฉินแล้ว ทั้งสามก็เดินไปต่อแถวอยู่ท้ายแถวยาวเหยียด
วันนี้แถวสำหรับผ่านด่านยาวหลายร้อยเมตร