กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม้ตลอดทางโฉวหลิงจะโอ้อวดว่าตนมีของกินของเล่นดี ๆ มากมายเพียงใด และสำนักฉางหมิงใหญ่โตเพียงใด แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำให้เสียเวลาเลยสักนิด พานางตรงไปยังที่พักของสวีเม่ียวเหยียนทันที
สวีเม่ียวเหยียนกำลังนั่งอยู่ในลาน เหม่อมองท้องฟ้าอย่างเลื่อนลอย
“แสงแดดดีเช่นนี้ ไม่ได้เห็นมานานนักแล้ว”
“เม่ียวเหยียน เรามาแล้ว” โฉวหลิงก้าวเท้าเข้ามา “บอกไว้ก่อนเลยนะ โชคดีที่ตอนนี้พ่อฉันอยู่ทะเลตะวันออก ไม่ได้อยู่ในสำนัก ไม่อย่างนั้นถ้าเขารู้เรื่องนี้ ฉันต้องโดนดุอีกแน่”
สวีเม่ียวเหยียนหันมา พยักหน้าเบา ๆ ให้ซ่งหลี “สหายบำเพ็ญซ่ง”