กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซ่งหลีไม่ได้ไม่เคยคิดถึงความเป็นไปได้ที่ชางเซิงจะเดินบนวิถีบำเพ็ญปราชญ์ แต่ภายหลังเธอตัดทิ้งไป
เรื่องนี้บางทีอาจต้องดูรากปัญญาบ้าง เธอเคยทดสอบชางเซิงมาแล้ว
“ท่านอาจารย์กล่าวว่า ‘เช้าได้ยินมรรคา ยามเย็นสิ้นใจก็มิเสียดาย’ เข้าใจว่าอย่างไร?”
ซ่งชางเซิง “เช้าสืบรู้ทางไปบ้านเธอ เย็นก็รอตายได้เลย”
ซ่งหลีนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วถามอีก “งั้น ‘บิดามารดาอยู่ ไม่ควรท่องไปไกล’ เข้าใจว่าอย่างไร?”
ซ่งชางเซิง “พ่อแม่เธออยู่ในมือฉัน หนีไปไกลไม่ได้หรอก”
ซ่งหลี “ดูท่าแล้วชางเซิงคงไม่เหมาะกับวิถีบำเพ็ญปราชญ์จริง ๆ”
เหนือศีรษะของซ่งชางเซิงผุดเครื่องหมายคำถามใหญ่โตขึ้นมา