กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อ๊ะ! เป็นไปไม่ได้! เธอนี่มันใส่ร้าย เป็นการหมิ่นประมาท!” โฉวหลิงหน้าแดงก่ำด้วยความโมโหในทันที
เมื่อซ่งหลีเดินมา สิ่งที่เห็นก็คือสภาพที่สองคนนี้ใกล้จะลงมือต่อสู้กันแล้ว
บนเส้นทางออกจากเมืองชิงเหอ สวีเม่ียวเหยียนผ่อนคลายขึ้นมาก ส่วนโฉวหลิงนั้นโมโหตลอดทางจนตัวพองเหมือนปลาปักเป้า
“เม่ียวเหยียน เธอว่าแต่ก่อนพ่อฉันแตกคอกับผู้อาวุโสใหญ่เพราะอะไร เม่ียวเหยียน สวีเม่ียวเหยียน?”
โฉวหลิงกำลังก้าวเร็ว ๆ ไปข้างหน้า จู่ ๆ ก็พบว่าคนข้าง ๆ หายไปแล้ว
ไม่นานก็เห็นสวีเม่ียวเหยียนเดินออกมาจากร้านอาวุธวิญญาณข้างทาง มือยังถือกริชที่เพิ่งซื้อมาด้วย
ความสนใจของโฉวหลิงก็ถูกดึงไป “เธอซื้อนี่มาทำอะไร เธอใช้แส้ไม่ใช่หรือ?”