กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“มรรควาสนาคู่ใช้ด้ายแดงเป็นสื่อกลาง ดูดซับแรงกรรม” ซ่งหลีเงยหน้าขึ้นมอง “ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณสัมผัสได้หรือไม่ ด้ายแดงเหล่านี้ไม่ใช่ของประดับ บนเส้นด้ายมีแรงกรรมแห่งวาสนาคู่ไหลเวียนอยู่จริง ๆ”
เมื่อคำนี้ออกมา ทุกคนก็สงบจิตใจลง ทันใดนั้นราวกับได้ยินเสียงในใจที่ละเอียดถี่ถ้วนส่งผ่านมาจากด้ายแดงเหล่านี้
ฆ่าเขา ฆ่าเขาได้ฉันก็เป็นอิสระ วาสนาคู่นี้ควรจบลงตั้งนานแล้ว!
ทำไมถึงเป็นแบบนี้ทุกครั้ง เธอไม่เคยสนใจว่าฉันพูดอะไร เป็นแบบนี้ต่อไปยังมีความหมายอีกไหม? ให้มันจบ ๆ ไปเสียดีกว่า...