กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฟ้าเริ่มมืดลง หลังจากลู่เหยี่ยนเดินบอกลาทุกคนในสมาคมซ่านเหมิงจนครบ ก็ไปนั่งยอง ๆ อยู่ที่ลานจอดเรือบินกับเซียวอวิ๋นหานและหยางซั่ว
“ผ่านไปหนึ่งวันแล้ว ยังไม่ได้รับพี่ชายนายเลย นายพอจะรู้เบาะแสอะไรไหม?” หยางซั่วถาม
ลู่เหยี่ยนหยิบป้ายหยกเทียนเหอออกมาตรวจอีกครั้ง เขาส่งข้อความไปหาลู่ยวี่หลายข้อความ แต่ไม่มีการตอบกลับ
สุดท้ายลู่เหยี่ยนพึมพำ “พี่ฉันอาจนั่งเรือบินส่วนตัวมา”
รอบ ๆ เงียบกริบ
“ฉันแปลกใจ” ในที่สุดเซียวอวิ๋นหานก็พูด “ผ่านมาหนึ่งวันแล้ว ซ่งหลีไม่เร่งให้เราไปทำงาน”
หยางซั่ว “วันนี้ศาลาห้ารสไม่เปิดทำการ”
ลู่เหยี่ยนมองมา “ในที่สุดก็จะปิดกิจการแล้วหรือ?”