กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซ่งหลีก้าวเข้าไปในอาคารหลังนี้ การตกแต่งภายในยังเรียบง่ายแบบโบราณ ในพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลจนมองไม่เห็นสุดนั้น มีชั้นหนังสือไม้ตั้งเรียงรายนับไม่ถ้วน บนชั้นวางเต็มไปด้วยม้วนไม้ไผ่ทีละม้วนทีละม้วน ที่นี่เก็บความทรงจำและความรู้ของเธอไว้เป็นหมวดหมู่
แม้จะไม่มีป้ายแบ่งหมวดใด ๆ แต่ซ่งหลีกลับสัมผัสได้ชัดเจนว่าตัวเองอยู่ในเขตใด และรอบ ๆ แต่ละด้านเป็นที่ใดบ้าง
ที่นี่แปรเปลี่ยนไปตามใจของเธอโดยสิ้นเชิง
“ที่นี่คือเขตวิชาวิญญาณธาตุไม้... ที่นี่คือเขตประสบการณ์การต่อสู้... ที่นี่คือเขตวิชาพลังชีวิต...”
ซ่งหลีก้าวเดิน แม้ไม่มีเวทวิชาย่อแผ่นดินให้เหลือชั่วคืบ ก็ยังสามารถเคลื่อนที่ตามใจภายในอาณาเขตของตัวเอง ข้ามไปมาระหว่างแต่ละเขตได้