กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หมดเวลา ฝาหม้อถูกเปิดออก
กรรมการอาวุโสอารมณ์ร้ายมองหม้อไฟเนื้อปี๋เปี้ยนตรงหน้าตนเองแล้วตกอยู่ในความเงียบงัน
บนที่นั่งผู้เข้าแข่งขัน สายตาของหูโย่วไฉ่ยังคงเป็นประกายเจิดจ้า
หยางซั่วอดไม่ได้ที่จะเดินมาข้างกายเขา เอ่ยถาม “นายตั้งใจหรือไม่ได้ระวังกันแน่”
หูโย่วไฉ่เชิดหน้าขึ้น “ตั้งใจ”
รอจนกล้ำกลืนหม้อไฟเนื้อปี๋เปี้ยนจนหมด ในที่สุดกรรมการอาวุโสก็สามารถเอ่ยประโยคนั้นออกมาได้อย่างโล่งอกโล่งใจเสียที
“หูโย่วไฉ่ ตกรอบ!”
หูโย่วไฉ่เก็บสัมภาระอย่างคล่องแคล่วแล้วเดินจากไป ทว่าตรงหน้าประตูค่ายกลเคลื่อนย้าย ฝีเท้าของเขากลับพลันชะงัก เอี้ยวตัว กวาดสายตามองไปยังกรรมการอาวุโสอารมณ์ร้ายผู้นั้น
“อีกสิบปีข้างหน้า ท่านยังจะมาเป็นกรรมการอยู่อีกไหม”