กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชวีมู่โยวเข้าใจเรื่องนี้ดี
และสวีเมี่ยวเหยียนที่ยังไม่ถูกชวีมู่โยวพาตัวไปในตอนนี้ หายากที่ยังคงมีบุคลิกและลักษณะเฉพาะของตัวเอง
สวีเมี่ยวเหยียนเอาใบสั่งยาไปหาหยางซั่ว พอเปิดดูแวบหนึ่ง เท้าที่ก้าวออกไปก็หยุดค้างอยู่กลางอากาศ
“ทำไม…แพงขนาดนี้…”
“ของหายากก็ย่อมมีค่า” หยางซั่วเดินมารับอย่างอ่อนโยน “วัตถุดิบยาของทางพันธมิตรผู้บำเพ็ญอิสระเรามีไม่พอเหลือแล้ว ทั้งหมดเตรียมไว้รักษาคนของเราเอง ตอนนี้แบ่งออกมาให้ทุกคนรักษาบาดแผล ราคาก็ต้องปรับขึ้นสักหน่อยเป็นธรรมดา”
“แต่ก็ไม่ควรปรับขึ้นมากขนาดนี้นี่!” ศิษย์นิกายฉางหมิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่หน้าแผงเล็ก ๆ ก็เจอปัญหาเดียวกัน ถือขวดโอสถราคาแพงลิ่วไว้ในมือแล้วร้องเสียงหลง