กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อีกด้านหนึ่ง ผู้คนจากนิกายสอบทัณฑ์ วัดกระจ่างสุญญตา และตำหนักจันทราเหมันต์กำลังรวมตัวรอกันอยู่ที่ตำแหน่งซึ่งพวกผู้บำเพ็ญมารเคยตั้งค่ายพัก
ท้องฟ้าค่อย ๆ สว่างขึ้น
หลิงหยวนกังวลเล็กน้อย “พวกเรารออยู่ที่นี่โดยไม่ทำอะไรเลย ก็จะรอให้พวกอาชญากรกลุ่มนั้นเดินเข้ามาติดกับเองได้จริง ๆ หรือ นางจะตกอยู่ในอันตรายอะไรไหม”
เพราะการปฏิบัติการครั้งนี้ของซ่งหลีเป็นความลับ และเครื่องประดับหูเหรียญทองแดงของทุกคนก็กำลังถ่ายทอดสดอยู่ เวลาพูดจึงใช้คำว่า ‘นาง’ แทนซ่งหลี
อู่เหนียนฝอจื่อผู้เคยเห็นฝีมือของซ่งหลีมาแล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กออกมาเช็ดเหงื่อที่ผุดบนศีรษะโล้นของตน
“อมิตาภพุทธ บาปนัก บาปนัก…”