กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิงหยวนลุกขึ้นยืนอีกครั้งแล้ว พาศิษย์ของสำนักถามทัณฑ์เข้าไปในห้องเพื่อตรวจดูสภาพศพ
ดวงจิตวิญญาณของศิษย์น้องแตกสลาย และตำหนักวารีเร้นลับก็ถูกสังหารยกตำหนัก ระลอกแล้วระลอกเล่าของแรงกระแทกนี้ค้ำจุนเขาไว้ เวลานี้เขาไม่อาจปล่อยให้อารมณ์ส่วนตัวมาฉุดเวลาสืบสวนได้เด็ดขาด
“ศพเพิ่งตายได้ไม่เกินสองวัน ก็เน่าเปื่อยถึงเพียงนี้แล้ว” หลิงหยวนเอ่ยเสียงเบา “ในสำนักใฝ่เซียนมีผู้บำเพ็ญมารตนหนึ่ง สมบัติวิเศษของมันคือเคียวใหญ่ มีกลิ่นเน่าเหม็นคลุ้งติดตัว…อาจเชี่ยวชาญวิชาควบคุมซากศพ”
เขาหย่อนตัวลงข้างศพที่เน่าเปื่อยศพหนึ่ง เอื้อมมืออย่างจนใจไปสัมผัสเครื่องประดับหูเหรียญทองแดงที่ยังติดอยู่บนศพ