กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ที่คุณพูดมาก็ไม่ผิด” มู่หรงจิ่นในชุดบัณฑิตหัวเราะเสียงกังวาน “ต่อไปก็ถึงคราวฉันออกโรงแล้ว”
พัดจีบกรีดผ่านเบื้องหน้า ครั้นลดพัดลง มู่หรงจิ่นก็เปลี่ยนเป็นอีกใบหน้าแล้ว รูปลักษณ์ไม่ต่างจากเจียงเต้าเฉิน
……
ทางด้านป่าไอพิษ ทุกคนผ่อนคลายลงชั่วคราวเพราะการปรากฏของสรีระธาตุ ทว่าบรรยากาศภายในป่ากลับไม่เหมือนก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด
ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยไอความตายอันหดหู่
“จริงสิ” ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเพียงใด จ้าวปิงถงจึงเป็นฝ่ายทำลายความเงียบ สายตาหันไปมองซ่งหลีที่กำลังแนบแผ่นหยกบันทึกกับหน้าผากเพื่อจดข้อมูล “สหายมรรคซ่ง คุณออกจากเตียงไม้ตั้งแต่เมื่อใด หรือคาดการณ์ล่วงหน้าแล้วว่าจะเกิดอันตราย?”