กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ดังนั้นตามสัญชาตญาณเขาจึงหันมองไปยังทิศทางของลู่เหยี่ยน เจ้าเด็กคนนี้ควักเอาตะกร้าสานใบหนึ่งออกมา กำลังจะเก็บเห็ดที่อยู่ใต้ต้นไม้
“คุณท่าน!” หยางซั่วก้าวพรวด ๆ สามก้าวรวมเป็นสองก้าวพุ่งเข้าไป “นั่นมันเห็ดพิษนะ!”
“อ๋า?” ลู่เหยี่ยนอึ้งงันไปชั่วขณะ “มีพิษด้วยเหรอ”
“นายไม่เห็นหรือว่าดอกไม้ใบหญ้าที่ขึ้นอยู่ข้าง ๆ มันเหี่ยวเฉาไปหมดแล้วน่ะ!”
“ไม่เป็นไร เห็ดพิษก็กินได้เหมือนกัน”
ลู่เหยี่ยนคิดไปคิดมา ก็ควักคีมหนีบออกมาอีกอันหนึ่งเพื่อใช้เก็บเห็ด
หยางซั่วมีหยาดเหงื่อซึมออกมาบนหน้าผาก
ก็จริงอยู่ เห็ดพิษหลังจากผ่านการปรุงอาหารของซ่งหลีแล้วก็จะกลายเป็นไร้พิษได้ แต่ท่าทางที่เขาแสดงออกมานี้มันดูเป็นธรรมชาติเกินไปแล้วกระมัง!
ไม่รู้ว่าผู้ชมด้านนอกจะมองว่าเขาเป็นคนโง่เง่าหรือไม่