กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สุดท้ายเจียงเต้าเฉินก็ยืนอยู่หน้าประตูศาลาอาภรณ์เซียนหยวนเป่าโดยกอดอาภรณ์เซียนที่ห่อไว้เรียบร้อยกองใหญ่
ลูบแหวนเก็บสมบัติ สำรวจดูก็พบว่าศิลาวิญญาณที่กองเป็นภูเขาข้างในลดลงไปครึ่งหนึ่ง ใจแตกสลาย
“ที่นี่มีกลลวง”
เขาเพิ่งค้นพบเป็นครั้งแรกว่า ผู้บำเพ็ญมรรคาสายธรรมแท้จริงแล้วไร้ยางอายยิ่งกว่าพวกผู้บำเพ็ญมารอย่างพวกเขาเสียอีก ศาลาอาภรณ์เซียนหยวนเป่าแห่งนี้ก็คือถ้ำเผาทอง บ่อไร้ก้น
แต่ถึงอาภรณ์เซียนพวกนี้จะแพง เขาก็อยากซื้อจริง ๆ เมิ่งซุ่ยซุ่ยใส่แล้วต้องสวยแน่
เก็บอาภรณ์เซียนทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว เขาก็กลับเข้าไปในตรอก กลายร่างเป็นเงาดำ มุ่งกลับไปทางตระกูลลู่
ฉวยโอกาสตอนที่พวกนักบำเพ็ญอิสระเหล่านั้นไม่ทันระวัง มอบของพวกนี้ให้เมิ่งซุ่ยซุ่ย
……