กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมิ่งซุ่ยซุ่ยรีบกันตัวอยู่หน้าเจียงเต้าเฉินราวกับแม่ไก่ปกป้องลูกอ่อน พลางเอ่ยปลอบทารกน้อยที่ดวงตากลายเป็นหลุมเลือดสองหลุมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“หนูน้อย หนูน้อยเขาแค่เล่นเกมกับหนูอยู่นะ ถ้าหนูไม่ชอบเขา เราก็ไม่เล่นกับเขาแล้วได้ไหม”
เจียงเต้าเฉินตัวเกร็ง ไม่กล้าขยับแม้แต่นิดเดียว
“อย่าขยับนะ” ทารกน้อยยังคงอาละวาด เมิ่งซุ่ยซุ่ยจึงรีบหันกลับมาสั่งเจียงเต้าเฉิน “แล้วก็หยุดหายใจด้วย”
เจียงเต้าเฉินพูดไม่ออก แต่อยู่ ๆ ก็กลั้นหายใจตามไปอย่างไม่รู้สาเหตุ
ทว่าหลังจากไม่รู้สึกถึงลมหายใจของเขาแล้ว อารมณ์ของทารกน้อยก็สงบลงอย่างไม่รู้สาเหตุ