กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รูปลักษณ์ของซ่งหลีแตกต่างจากมนุษย์หนังกระดาษกระโปรงแดงราวฟ้ากับเหว ลู่อวี้จึงไม่ได้นึกเชื่อมโยงไปในทิศทางนี้แม้แต่น้อย และยังคงค้นหาเบาะแสที่อาจปรากฏขึ้นต่อไป
ขณะเดียวกัน พวกซ่งหลีที่กำลังออกตามหาคนอื่น ๆ ในยามค่ำคืนก็ประสบปัญหาใหญ่เช่นกัน
อันที่จริงหยางซั่วมองซ่งหลีซึ่งเดินนำทางอยู่เบื้องหน้า ทว่าจู่ ๆ ก็หยุดลงด้วยความไม่เข้าใจอย่างยิ่ง
“ทำไมไม่เดินต่อแล้วล่ะ”
“ข้างหน้าไม่มีทางแล้ว”
หยางซั่วยื่นศีรษะออกไปมองยังเบื้องหน้าที่ไกลกว่าเดิม
ตรอกเล็กที่ลึกและคับแคบทอดตรงไปข้างหน้า เมื่อถึงปลายทาง ถนนสายนี้ก็แยกออกเป็นสองสายตรงหน้าบ้านเก่าหลังหนึ่งซึ่งตั้งตระหง่านอยู่กึ่งกลาง ก่อนทอดยาวไปทางทั้งสองด้าน คล้ายสายน้ำที่ถูกก้อนหินขวางกั้น