กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มนุษย์หนังกระดาษกระโปรงแดงหัวเราะแผ่วเบาอย่างรื่นรมย์ เช็ดเลือดบนศีรษะหนังกระดาษในมือจนสะอาด จากนั้นจึงหมุนตัวเตรียมจากไป
“เอ่อ คุณเคยเห็นพวกพ้องของเราบ้างไหม” จู่ ๆ ลู่เหยี่ยนก็เอ่ยขึ้น “เธอชื่อซ่งหลี”
เด็กสาวหนังกระดาษชะงักฝีเท้า ก่อนหันมามองเขา
ขณะที่ลู่เหยี่ยนกำลังคิดว่าเด็กสาวผู้โหดเหี้ยมอำมหิตคนนี้อาจเป็นคนกระดาษที่พูดคุยกันได้ง่าย เด็กสาวฝั่งตรงข้ามซึ่งกำลังยิ้มอย่างพิกลก็ยกปากกระบอกปืนขึ้นเล็งกลางหว่างคิ้วของเขา
“อาเหยี่ยน ระวัง!” ลู่อวี้พุ่งเข้ามา ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดผลักลู่เหยี่ยนออกไป แต่ตัวเขาเองกลับเข้าไปอยู่ในขอบเขตที่กระสุนล็อกเป้าแทน
“ปัง——”