กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามค่ำคืน ภายในลานเรือนของเซียวอวิ๋นหาน
เพราะไม่อาจสงบใจนั่งสมาธิ เขาจึงฝึกกระบี่ แต่ยิ่งเป็นเช่นนี้ กระบวนท่ากระบี่ก็ยิ่งสับสน
ทันใดนั้น ร่างสองร่างก็พลิกข้ามกำแพงลานเรือนเข้ามา
“มานั่งไม่มีความสุขอยู่คนเดียว นายเห็นสหายสองคนอย่างพวกเราเป็นอะไร” ลู่เหยี่ยนยกสุราหมักดอกหอมหมื่นลี้ในมือขึ้นแกว่งไปมา
เมื่อเห็นซ่งหลีกับลู่เหยี่ยนเดินเข้ามา เซียวอวิ๋นหานก็หยุดเคลื่อนไหว สะพายกระบี่วิญญาณเหล็กดำไว้ด้านหลัง
“ฉันรบกวนพวกนายจนตื่นหรือ”
“คิดเช่นนั้นได้อย่างไร ไม่เห็นพวกเราเป็นเพื่อนหรือ” ซ่งหลีสั่งคนข้างกาย “เสี่ยวลู่ ตบปากเขา”
“รับคำสั่ง!”