เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ศิษย์สำนักไต่สวนทัณฑ์จำต้องรีบตามพวกเขาไป โดยทิ้งหุ่นเชิดทหารระดับก่อรากฐานระยะปลายห้าตัวไว้ที่นี่เพื่อคอยต้านทานกลุ่มคนที่บุกเข้ามาชั่วคราว แล้วพากันขี่กระบี่หลบหนีไป
คนที่สามารถยืนหยัดมาจนถึงช่วงท้ายของการแข่งขันนี้ได้ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นผู้บำเพ็ญระดับก่อรากฐานระยะปลายทั้งสิ้น สู้ซึ่ง ๆ หน้าคงไม่ไหวแน่ พวกเขาจึงทำได้เพียงวิ่งหนีเท่านั้น
หลิงหยวนขี่กระบี่ตามมาติด ๆ พลางยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดเหงื่อที่ไม่มีอยู่จริงบนหน้าผาก
“สหายมรรคซ่ง เธอก็ไม่ได้บอกฉันนี่นาว่าตอนท้ายจะไปสร้างความโกรธแค้นให้ผู้คนขนาดนี้!”
ซ่งหลีหันกลับไปมองหลิงหยวนที่อยู่ด้านหลัง เกศาดำขลับปลิวไสวกลางเวหา อาภรณ์ขาวสะบัดพัดส่งเสียงพรึ่บพรั่บ
“ขอโทษด้วยนะสหายมรรคหลิง พอกลับไปแล้วมาที่หออู่เว่ย ฉันจะเลี้ยงข้าวพวกคุณเอง!”