กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่กลับมาถึงจวนเจ้าเมืองท้องฟ้าก็มืดมากแล้ว ซ่งหลีและพวกพ้องเพิ่งจะก้าวเข้าลานเรือน พลันสังเกตเห็นว่ามีเงาร่างของใครบางคนกำลังจ้องมองมายังทิศทางของพวกเขาจากที่ไม่ไกล
“ไปคนเดียวอันตรายจะตาย ซ่งหลีทำไมนายถึงยอมตกลงไปนะ” ตลอดทาง ลู่เหยี่ยนยังคงบ่นกระปอดกระแปดไม่หยุด
ซ่งหลีไม่ได้ยินคำพูดของเขาชัดเจนนัก สายตามองตรงไปยังทิศทางของเงาร่างนั้น
โม่เยวียนที่ถูกจับได้สีหน้าตกใจแวบหนึ่ง ก่อนจะแวบตัวหายไป
“พวกนายรู้สึกไหม” รอจนโม่เยวียนเดินไปไกลแล้ว ซ่งหลีถึงได้เอ่ยปากขึ้น “อนุภรรยาของเจ้าเมืองเว่ยคนนี้มีปัญหาบางอย่างอยู่”