กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามที่เดินตามเจ้าเมืองเว่ยเข้าไปในจวน เบื้องหน้าก็พบกับหญิงงามนางหนึ่งซึ่งมีเหล่าสาวใช้ล้อมหน้าล้อมหลังคอยปรนนิบัติรับใช้
หญิงงามนางนั้นเห็นคนแปลกหน้าไม่กี่คนนี้เช่นกัน ซ้ำยังมีเจ้าเมืองเว่ยนำทางมาด้วยตนเอง จึงอดเดินเข้ามาคล้องแขนของเจ้าเมืองอย่างออดอ้อนไม่ได้
“นายท่าน คนพวกนี้เป็นใครกันอีกเจ้าคะ”
เจ้าเมืองเว่ยมองนางด้วยสายตาเปี่ยมความรักใคร่ เอ่ยอธิบายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เป็นผู้เยาว์ของพันธมิตรผู้บำเพ็ญอิสระที่มาจากจวินว่าว ประสบปัญหาบางอย่างในซงจวินของเรา ฉันเลยพาพวกเขาเข้ามาสอบถามดูน่ะ”
“อ๋อ……” รอยยิ้มบนใบหน้าของหญิงงามพลันหุบลง ยามมองไปยังคนทั้งหลายอีกครั้ง สายตาก็แปรเปลี่ยนเป็นรังเกียจเดียดฉันท์อย่างยิ่ง “ที่แท้ก็พวกผู้บำเพ็ญอิสระนี่เอง”