กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันเคยบอกแล้วว่าเมื่อเธอคารวะฉันเป็นอาจารย์ ฉันก็ย่อมถ่ายทอดทุกสิ่งที่มีให้เธอจนหมดสิ้น”
ในมิติจิตเทวะ จี้จวินอันทวนคำพูดในครั้งนั้น พลางค่อย ๆ ยื่นมือออกไปทางซ่งหลี
ซ่งหลีไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ยังยื่นมือของตนให้เขา
ในชั่วขณะนั้น ลมเย็นยะเยือกพัดขึ้นรอบกาย ทุกสิ่งตรงหน้าถูกทรายและฝุ่นบดบัง จนเธออดไม่ได้ที่จะหลับตาลงชั่วครู่
ข้างหูมีเสียงลมคำรามกึกก้อง แทรกด้วยเสียงตะโกนและเสียงคำรามถี่ ๆ เสียงนั้นดังขึ้นเรื่อย ๆ ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ ในที่สุดเสียงตะโกนที่สะเทือนหัวใจก็ดังขึ้นข้างหูเธอ
“สังหารอสูรชั่วพวกนี้ให้สิ้น ปกป้องแคว้นต้าเฉียนของเราให้แผ่นดินและราษฎรสงบสุข!!”