กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เซียวอวิ๋นหาน นายสังเกตไหม……” เดินอยู่ในความมืด ลู่เหยี่ยนยิ่งรู้สึกไม่ชอบกล “สองคนนั้นหายไปแล้ว……”
เซียวอวิ๋นหานได้ยินเสียงนั้นก็มองไปข้างหน้า กะพริบตาสองสามครั้ง
“……นึกว่าเป็นเพราะโรคตาบอดกลางคืนของฉัน”
“งั้นก็แปลว่านายรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าซ่งหลีกับพี่พานหายไป?” ลู่เหยี่ยนเริ่มปวดหัว
เซียวอวิ๋นหานหยุดนิดหนึ่ง “เรามีอันตรายแล้ว”
“……ก็จริงอย่างที่ว่า” ลู่เหยี่ยนเช็ดเหงื่อที่ไม่มีอยู่จริงบนหน้าผาก
เป้าหมายของอีกฝ่ายคือชายหนุ่ม ซ่งหลีต้องปลอดภัยแน่ ส่วนพานหยามีระดับบำเพ็ญสูง ดูท่าคนเบื้องหลังตั้งใจแยกเขาออกไป เป้าหมายที่แท้จริงจึงมีเพียงสองคนนี้