กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่นานนัก จวนของนักพรตซิงอวี่ก็คึกคักขึ้น
นักพรตซิงอวี่ดูเหมือนเตรียมใจไว้แล้ว ไม่มีท่าทีประหลาดใจเลย ส่วนซ่งหลีอดออกไปดูไม่ได้
ภายใต้การนำของพานหยาน ลู่หยานกับเซียวอวิ๋นหานก็เดินเข้ามาอย่างภาคภูมิ
เห็นป้ายเขี้ยวสัตว์ในมือซ่งหลี ลู่หยานก็รีบโบกป้ายในมือตัวเองไปมา
พานหยานยิ้มให้ซ่งหลี แล้วหันไปพูดกับสองคนข้างหลัง “ต่อไปพวกนายจะพักที่นี่ ผู้เฒ่าซิงอวี่จะรับผิดชอบสอนการบำเพ็ญให้พวกนาย แต่ถึงเวลาก็ยังต้องมาถือจานที่ศาลาห้ารส อย่าคิดจะเบี้ยวหนี้”
“โอ๊ย รู้แล้ว ๆ” ลู่หยานรีบพูด
จากนั้นนักพรตซิงอวี่ก็เดินออกมา รอยยิ้มบนหน้าลู่หยานก็หุบลงทันที