กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่พานพูดอะไร นายก็เชื่อหมดเลยหรือ? หรือบางทีวันนี้อาจเป็นคำเตือนของน้าลิ่วก็ได้ ถ้าเราไม่เชื่อฟังดี ๆ เธอก็จะไล่เราออกทันที!”
มือที่กำลังเขียนของเซียวอวิ๋นหานหยุดชะงัก
“ไม่ต้องใช้หนี้แล้ว ไม่ดีหรือ?”
ได้ยินเช่นนั้น ลู่เหยียนก็ชะงักตาม
ก็มีเหตุผลอยู่…
ไม่ ไม่ใช่ ต้องไม่ใช่แบบนี้แน่!
“หนี้ไม่หายไป มันแค่ย้ายที่!” ลู่เหยียนจู่ ๆ ก็ร้องออกมา สีหน้าจริงจังผิดปกติ “ต้องเป็นเพราะซ่งหลีแน่!”
เซียวอวิ๋นหานจ้องลู่เหยียนด้วยสายตาเคลือบแคลง ไม่รู้ว่าเขากำลังบ้าอะไรอีก