ตอนที่ 67 ครั้งแรก

หลังจากทุกอย่างเตรียมพร้อมเสร็จสิ้น เวลาได้ล่วงเลยผ่านไปอย่างเงียบเชียบจนถึงช่วงดึกสงัด

เมื่อผ่านพ้นเที่ยงคืนไปจนถึงยามที่ทุกสรรพสิ่งเงียบงัน อี้ฉางเซิงได้ใช้วิชาเร้นกายลอบออกจากที่พักของตนไปอย่างเงียบเชียบ

เห็นเพียงร่างของเขาที่เบาดุจสายลม เขาสะบัดวิชากายาเบาออกไป ราวกับภูตผีที่พุ่งทะยานมุ่งหน้าไปยังทิศใต้ของเมืองอย่างรวดเร็ว

ไม่นานนัก เรือนพักแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

อี้ฉางเซิงข้ามกำแพงเรือนไปได้อย่างไม่ยากเย็น และลอบเข้าไปในห้องหนึ่งโดยไร้สุ้มเสียง

เมื่อเขาเห็นผู้ฝึกยุทธ์คนนั้นที่กำลังหลับสนิทอยู่ในห้วงฝันบนเตียง ในใจก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก