ตอนที่ 57 ชาวนาวิญญาณออกเดินทาง

แต่ในขณะนั้นเอง สหายเต๋ามู่ก็เดินลงบันไดมาอย่างเงียบเชียบโดยไม่มีใครล่วงรู้ ฝีเท้าของเขาเบาหวิวดุจดั่งภูตผี

อี้ฉางเซิงคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว หากตอนนี้เขาใช้วิชากายาเบารีบมุ่งหน้าไปยังเมืองตะวันออก ต่อให้ทุ่มสุดกำลัง อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาหนึ่งเค่อกว่าจะถึงจุดหมาย

ทว่าตอนนี้เห็นได้ชัดว่าสายเกินไปแล้ว กว่าเขาจะไปถึงที่นั่น สหายเต๋ามู่คงหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว

เมื่อคิดได้ดังนั้น อี้ฉางเซิงกลับใจเย็นลง ไม่ร้อนรนเหมือนก่อนหน้า เขาหยิบชามข้าวขึ้นมาอย่างไม่รีบร้อนและลงมือทานต่ออย่างเอร็ดอร่อย