ตอนที่ 49 เคล็ดรวมจิต

อี้ฉางเซิงเปิดตำรา “วิชารวมจิต” ที่คัดลอกมาเบา ๆ สายตาจดจ้องไปยังตัวอักษรบนหน้ากระดาษอย่างตั้งใจ

ยามนี้เขามีตบะอยู่บ้างแล้ว เมื่อหวนกลับมาพิจารณาวิชาลับและวิชาเวทที่เคยเข้าใจยากเหล่านั้นอีกครั้ง กลับพบว่ามันกระจ่างชัดขึ้นมาก ความเข้าใจง่ายดายขึ้น และความเร็วในการหยั่งรู้ก็รวดเร็วขึ้นกว่าเดิมมาก

“วิชารวมจิต” เล่มนี้เปรียบเสมือนวิชาบำเพ็ญที่โดดเด่น หัวใจสำคัญคือการโคจรวรยุทธ์ในห้วงสมุทรแห่งปัญญาอย่างต่อเนื่อง เพื่อขัดเกลาและฝึกฝนจิตตระหนักรู้ หากบำเพ็ญอย่างไม่ย่อท้อ ก็จะสามารถเพิ่มพูนจิตตระหนักรู้ของตนเองได้ทีละน้อย

เมื่อเทียบกับวิชาลับที่ดุดันและอันตรายอื่น ๆ วิชาชุดนี้ถือว่าค่อนข้างอ่อนโยน ไม่ก่อให้เกิดความเสียหายหรือผลสะท้อนกลับที่รุนแรงต่อผู้บำเพ็ญ