เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
บรรพชนเฝิงเหลือบมองผู้บำเพ็ญหญิงแวบหนึ่ง เขาคิดว่าหากจะมีใครนำโอสถทำลายขีดจำกัดออกมาได้ ก็คงมีเพียงนางเท่านั้นที่เป็นไปได้
ผู้บำเพ็ญหญิงเห็นบรรพชนเฝิงมองมาจึงส่ายหน้าเล็กน้อย เป็นเชิงบอกว่านางก็ไม่มีโอสถชนิดนี้ ต่อให้มีก็ไม่มีทางนำมาแลกเปลี่ยนที่นี่
บรรพชนเฝิงเห็นดังนั้นจึงถอนหายใจในใจแล้วกล่าวว่า “เช่นนั้นสหายเต๋าทุกท่านมียันต์วัชระระดับสูงบ้างหรือไม่? ข้ารับซื้อในราคาสูงเช่นกัน”
เมื่อเห็นว่ายังไม่มีใครออกมาแลกเปลี่ยน เขาจึงได้แต่กล่าวว่า “เช่นนั้นเชิญท่านถัดไปเถิด”
“ข้ามีกระดาษยันต์เปล่าชุดละสิบห้าแผ่น ทั้งหมดเป็นกระดาษยันต์คุณภาพดีเยี่ยม ขายเพียงหินวิญญาณหนึ่งก้อนเท่านั้น หากไม่ใช่เพราะตอนนี้ตลาดบำเพ็ญยังไม่เปิด ข้าคงไม่ขายถูกขนาดนี้ สหายเต๋าทุกท่านมีใครต้องการบ้างหรือไม่?”