ตอนที่ 20 ล่องหน

เมื่อได้ยินเถ้าแก่พูดเช่นนั้น อี้ฉางเซิงก็รู้ได้ทันทีว่าเถ้าแก่ผู้นี้ไม่รู้ว่านี่คือกล่อง และน่าจะยังไม่เคยเปิดดูมาก่อนด้วย

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะต่อรองราคาว่า “สิบตำลึงเงินได้ไหม”

“ต่ำเกินไปแล้ว นี่ทำมาจากแก่นไม้พฤกษาหมึกเชียวนะ ถ้าคุณอยากได้จริงๆ ให้ยี่สิบแปดตำลึงเถอะ” เถ้าแก่กล่าว

“สิบเอ็ดตำลึง มากกว่านี้ไม่ไหวแล้ว” อี้ฉางเซิงกล่าวพลางวางกล่องลง

“น้อยไป สิบห้าตำลึงก็แล้วกัน ถ้าเอาคุณก็หยิบไปเลย ถ้าต่ำกว่านี้ผมก็ไม่อยากขายแล้ว” เถ้าแก่กล่าว

อี้ฉางเซิงต่อรองราคากับเขาอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตกลงซื้อขายกันที่สิบสามตำลึงเงิน