กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อี้ฉางเซิงกวาดสายตามองเสบียงในห้องใต้ดิน มันเหลืออยู่ไม่มากแล้ว ถึงเวลาที่ต้องออกไปซื้อหาอาหารเสียที
เขาแต่งกายเรียบร้อยพลางก้มมองปลายขากางเกง เห็นได้ชัดว่าตนเองสูงขึ้นอีกแล้ว โชคดีที่ตอนซื้อเสื้อผ้าตั้งใจเลือกขนาดใหญ่ไว้ก่อน จึงไม่ต้องกังวลว่าเสื้อผ้าจะคับเกินไป
การออกไปครั้งนี้ อี้ฉางเซิงไม่ได้ถือตะกร้าไปแล้ว ตะกร้านั้นเล็กเกินไป ทุกครั้งที่ซื้อของเยอะมักจะใส่ไม่พอ
เขาหาตะกร้าสะพายหลังใบหนึ่งที่ใหญ่กว่าตะกร้าเดิมมา มันใหญ่พอที่จะใส่ของได้มากขึ้น
อี้ฉางเซิงสะพายตะกร้าหลังพลางหยิบผ้าผืนหนึ่งสำหรับคลุมตะกร้าใส่ลงไปด้วย วิธีนี้จะช่วยบังไม่ให้คนอื่นเห็นของที่อยู่ในตะกร้า