บทที่ 184

บทที่ 184

ยานอวกาศสามลำของตระกูลปานหลู่ค่อย ๆ ลดระดับลงจอด

ผู้ชายคนที่เปิดประตูห้องโดยสารแล้วก้มมองลงมาจากกลางอากาศตั้งแต่บันไดวนยังไม่ทันกางออก ได้กระโดดลงมาจากยานอวกาศโดยตรง

ประตูห้องโดยสารอยู่ห่างจากพื้นดินประมาณห้าเมตร

คนปกติกระโดดลงมาหากไม่ระวังอาจข้อเท้าแพลงหรือกระดูกหักได้ แต่ผู้ชายคนนั้นกลับร่วงหล่นลงมาอย่างเบาหวิวราวกับมีกระแสลมไร้รูปร่างพยุงตัวเขาเอาไว้

"นี่คือวิชาตัวเบาเหรอ? เก่งกาจเกินไปแล้วมั้ง!" กู่เสี่ยวอูดูจนตาค้าง

แม้ว่าจี๋มั่วเลี่ยจะไม่รู้ว่าวิชาตัวเบาคืออะไร แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางการที่เขาฟังออกถึงความทึ่งในน้ำเสียงของกู่เสี่ยวอู

จี๋มั่วเลี่ยแค่นเสียงอย่างดูแคลน "นั่นก็เป็นเพียงวิธีใช้พลังจิตรูปแบบหนึ่งเท่านั้น! หลังจากทะลวงถึงระดับ S พลังจิตจะยิ่งเข้มข้นหนาแน่น และมีความไวต่อการรับรู้สภาพแวดล้อมรอบตัวมากยิ่งขึ้น การใช้พลังจิตเพิ่มแรงต้านทานเพื่อลดแรงกระแทกตอนตกลงมาแบบนี้ เป็นเพียงการดำเนินการขั้นพื้นฐานที่สุดเท่านั้น!"

"ถ้าอย่างนั้นหลังจากถึงระดับ S แล้ว จะสามารถบินไปบินมาบนท้องฟ้าได้ด้วยไหม?" กู่เสี่ยวอูเต็มไปด้วยความคาดหวัง