กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 182
ก่อนที่กู่เสี่ยวอูจะมาถึง จี๋มั่วเลี่ยได้ออกคำสั่งให้ไล่ผู้คนในเหมืองออกไปไกล ๆ แม้แต่หูหยางและคนอื่น ๆ ก็ถูกปล่อยทิ้งไว้กับที่ ห้ามปรากฏตัวเด็ดขาด
ทว่ามนุษย์ย่อมมีความอยากรู้อยากเห็นเป็นธรรมดา!
เมื่อทราบว่าท่านพลเอกและคุณนายพลเอกมาบรรจบกัน ทุกคนต่างอดไม่ได้ที่จะยืดคอชะเง้อมองผ่านมุมตึกและช่องว่างระหว่างสิ่งก่อสร้าง
นึกว่าจะได้เห็นฉากหวานชื่นเร่าร้อนหลังการพลัดพรากจากกันไม่นาน แต่ใครจะรู้กลับเห็นทั้งสองคนยืนห่างกันครึ่งช่วงตัวด้วยท่าทีห่างเหินเสียจนน่าตกใจ
ปฏิสัมพันธ์ที่แนบชิดเพียงอย่างเดียว คือตอนที่คุณนายพลเอกเอื้อมไปดึงชายเสื้อของท่านพลเอก แต่สุดท้ายกลับถูกท่านพลเอกปัดออก
นี่มันเกรงใจกันราวกับแขกเหรื่อเกินไปหน่อยกระมัง?
ทุกคนมองหน้ากันด้วยความฉงน
ส่วนป้าจางเขย่งปลายเท้าหรี่ตามองอยู่ตั้งนาน จนอดไม่ได้ที่จะดึงแขนของซุนเหมย "เอ๊ะ? ทำไมฉันมองว่าคุณนายพลเอกหน้าตาคล้ายกับเสี่ยวเสี่ยวจังเลยล่ะ?"