บทที่ 137

บทที่ 137

ตลาดมืดตั้งอยู่บริเวณละแวกละติจูดเหนือสี่สิบองศา ลองจิจูดตะวันออกเจ็ดองศาของดาว LL420

พอดีกับย่านการค้าปกติที่ตั้งอยู่คนละซีกโลกกัน

ระหว่างย่านการค้าทั้งสองแห่งถูกคั่นด้วยพื้นที่ทะเลทรายผืนใหญ่ หากไม่ต้องการผ่านทะเลทรายและเลือกเดินตามเส้นทางปลอดภัย ก็จะต้องอ้อมทางไกลเป็นวงกว้าง

หลังจากฟังหูหยางอธิบายด้วยเสียงเบา กู่เสี่ยวอูถึงได้รู้ว่าการที่เธอสั่งให้สายลับวิ่งเข้าหาโซนเฝ้าระวังนั้นช่างเป็นเรื่องที่ไร้สาระสิ้นดี

ระยะทางตั้งนับพันกิโลเมตร ต่อให้เหนื่อยจนกระอักเลือดก็วิ่งไปไม่ถึงหรอก

เมื่อมีพิกัดแชร์ตำแหน่ง การขับรถลอยฟ้าของคิดด์จึงสะดวกขึ้นมาก เขาสามารถลัดเลาะไปตามเส้นทางลัดตรงดิ่งไปได้เลย ซึ่งช่วยประหยัดเวลาไปได้โข

เวลานั้นเอง เคอหลงจู่ ๆ ก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนสายหนึ่ง

หลังจากอ่านจบ เขาก็ชะโงกตัวมาจากเบาะข้างคนขับหันไปมองกู่เสี่ยวอู "คนของตระกูลเธอสมทบกับบอดี้การ์ดของเขาได้อย่างราบรื่นแล้ว! พวกเรายังต้องรีบไปกันอีกไหม?"

กู่เสี่ยวอูครุ่นคิดครู่หนึ่ง "ไปดูหน่อยน่าจะดีกว่าค่ะ! เผื่อเขาจะรู้สึกว่าฉันไม่เห็นเขาอยู่ในสายตา แล้วกลับมาแทงข้างหลังฉันทีหลัง!"