บทที่ 111

บทที่ 111

ตอนที่กู่เสี่ยวอูร่วมรับประทานอาหารกับจี๋มั่วเลี่ย ทั้งสองคนมักจะพูดคุยสัพเพเหระกันอยู่เป็นระยะ

แต่พ่อบ้านปีเตอร์เวลารับประทานอาหาร กลับเป็นประเภท "ยามกินไม่พูดจา" อย่างแท้จริง

สีหน้าที่เคร่งขรึมจริงจังของเขาดูไม่เหมือนคนกำลังกินข้าวอยู่เลยสักนิด แต่คล้ายกำลังทำพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์และทรงเกียรติเสียมากกว่า จนทำให้คนอื่นไม่กล้าส่งเสียงรบกวน

กู่เสี่ยวอูจำใจต้องทนรอกระทั่งเขาจัดการมื้ออาหารเสร็จ วางตะเกียบลง แล้วใช้ผ้าไหมเนื้อละเอียดเช็ดปากเรียบร้อยแล้ว เธอถึงอดใจไม่ไหวเอ่ยถามขึ้นมาว่า "ลุงปีเตอร์ รสชาติเป็นอย่างไรบ้างคะ?"

"อร่อยล้ำเลิศประดุจอาหารบนสรวงสวรรค์! หาได้ยากยิ่งในใต้หล้า!" พ่อบ้านปีเตอร์ให้การประเมินระดับสูงสุดด้วยท่าทางจริงจังเป็นทางการ

ดวงตาทั้งสองข้างของกู่เสี่ยวอูสว่างวาบขึ้นมาทันที "ถ้าอย่างนั้นลุงคิดว่าฉันไปเปิดไลฟ์สตรีมทำอาหารบนเครือข่ายดวงดาวจะเป็นยังไงบ้างคะ? จะมีคนยอมซื้อเนื้อที่ฉันทำไหม?"

"คุณหนูจะไลฟ์สตรีมงั้นหรือครับ?" คิ้วของพ่อบ้านปีเตอร์ขมวดเข้าหากันทันที

กู่เสี่ยวอูพยักหน้าแรง ๆ "ใช่แล้วค่ะ! ท่านพลเอกก็แนะนำให้ฉันลองไลฟ์สตรีมดูเหมือนกันค่ะ"