กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 103
ใช่แล้ว!
ถ้าหากมองว่าเสี่ยวเฮยและแองเจิลเป็นเด็กปกติจริง ๆ กู่เสี่ยวอูควรจะคิดคำนึงว่าเสี่ยวเฮยถึงวัยที่ต้องเข้าเรียนแล้วหรือยัง หรือแองเจิลควรเริ่มหัดเดินได้แล้วหรือยัง มากกว่าที่จะเอาแต่มุ่งคิดเรื่องความกินดีอยู่ดีของพวกเขาก่อนที่โรคพันธุกรรมล่มสลายจะกำเริบ
หากไม่ใช่เพราะจี๋มั่วเลี่ยเป็นคนชี้ประเด็นนี้ขึ้นมาอย่างเฉียบคม กู่เสี่ยวอูคงไม่มีทางตระหนักเรื่องนี้ด้วยซ้ำไป
เธอนิ่งเงียบลงไปอีกครั้ง แววตาฉายแววสับสนและเคว้งคว้างไร้หนทาง
ตั้งแต่เกิดมาจนโต นอกจากเรื่องการเรียนแล้ว สิ่งที่เธอถนัดที่สุดคือการทำธุรกิจ แม้แต่เรื่องความรักเธอก็ยังไม่เคยลิ้มลอง แล้วเธอจะไปรู้ได้อย่างไรว่าควรรับเลี้ยงเด็กที่มีความบกพร่องทางพันธุกรรมเหล่านี้อย่างไร?
เธอนั้นไม่รู้จริง ๆ ว่าจะช่วยเหลือเสี่ยวเฮยและแองเจิลอย่างไรดี แถมยังรู้สึกว่าไม่ว่าจะทำอะไรลงไปก็ดูเหมือนจะผิดพลาดไปเสียหมดทุกอย่าง!
จี๋มั่วเลี่ยทอดสายตามองเธอนิ่ง ๆ ในแววตาฉายประกายความอ่อนโยนที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่ทันรู้ตัว