กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 92
คำพูดของกู่เสี่ยวอูเมื่อครู่เป็นเพราะความโกรธครอบงำจนขาดสติล้วนๆ
รอจนกระทั่งจี๋มั่วเลี่ยปิดสมองกลแสงแล้วหันกลับมามองเธอ สติที่หลุดลอยไปจึงค่อยๆ คลานกลับเข้าร่างอย่างเชื่องช้า
"เอ่อ ฉัน... คือว่า... ฉันเวียนหัวนิดหน่อย ขอตัวนอนพักสักครู่ก่อนนะ!" เธออธิบายด้วยความกระอักกระอ่วน พลางปรับพนักพิงเอนลงนอนให้เรียบร้อยแล้วหลับตาลงทันที
จี๋มั่วเลี่ย "..."
ร้อนตัวอะไรเล่า? ตัวเขาเองก็ยังไม่ได้บอกสักหน่อยว่าเธอทำผิด!
กู่เสี่ยวอูหลับตารออยู่ครู่หนึ่ง ไม่ได้ยินเสียงจี๋มั่วเลี่ยพูดอะไร และไม่มีความเคลื่อนไหวอื่นใดอีก จึงอดไม่ได้ที่จะลอบลืมตาขึ้นมามองลอดช่องแคบๆ แต่คาดไม่ถึงว่าจะสบเข้ากับดวงตาของจี๋มั่วเลี่ยพอดี
"เอ่อ..." กู่เสี่ยวอูกะพริบตาปริบๆ ตัดสินใจชิงลงมือก่อน "มองอะไรฉันเนี่ย?"
จี๋มั่วเลี่ยตอบอย่างสงบ "มองเธอหลับ"
กู่เสี่ยวอูพูดไม่ออก