บทที่ 74

บทที่ 74

ไอ่เจียลี่กลับมาถึงห้องทดลองก็เป็นเวลาใกล้ค่ำแล้ว

ลูเซียสซึ่งคอยอยู่หน้าประตูมาตลอดเมื่อเห็นร่างของเธอก็รีบสาวเท้าเดินเข้าไปหาทันที "ไอ่เจียลี่ เธอไปไหนมา ทำไมถึงเพิ่งกลับมาเอาป่านนี้"

ไอ่เจียลี่ปวดเอวปวดขาเสียจนไม่มีอารมณ์มาเสแสร้งใส่ลูเซียสแม้แต่น้อย เธอเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน "ฉันไปเยี่ยมรุ่นพี่กู่ที่คฤหาสน์พลเอกมา"

เมื่อเห็นสภาพไร้เรี่ยวแรงของเธอ ลูเซียสก็รู้สึกปวดใจเสียเหลือเกิน "โถ เธอไปหาผู้หญิงดุร้ายคนนั้นทำไม เธอกลั่นแกล้งเธอหรือเปล่า"

"เปล่าค่ะ" ไอ่เจียลี่ส่ายหน้า

ลูเซียสไม่เชื่อเลยสักนิด

หากไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริง เหตุใดคนซึ่งปกติมักจะกระฉับกระเฉงคนนั้นถึงได้กลายเป็นซูบผอมไร้เรี่ยวแรงเช่นนี้ได้เล่า ต้องถูกคุณนายพลเอกหยามเกียรติมาแน่ ๆ เลย!