บทที่ 62

บทที่ 62

ส่งสัญญาณให้เคอหลงถ่วงเวลาไว้อีกสักครู่ กู่เสี่ยวอูรีบให้คนไปตามหาแอ็บบี้ที่ห้องทดลองของด็อกเตอร์เลียร์

แต่คนที่ไปตามหาแอ็บบี้กลับต้องคว้าน้ำเหลว

ด็อกเตอร์เลียร์บอกว่า วันนี้แอ็บบี้ไม่ได้มาที่ห้องทดลองเลย แถมยังไม่ได้ลาหยุดด้วย ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

กู่เสี่ยวอูร้อนใจขึ้นมาทันที รีบไปที่ห้องทำงานเพื่อหาจี๋มั่วเลี่ย "ฉันสงสัยว่าแอ็บบี้จะถูกลักพาตัวค่ะ!"

"ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ?" จี๋มั่วเลี่ยเลิกคิ้วขึ้น

ในฐานะเจ้าผู้ครองแดน เรื่องอื่นอาจรับประกันไม่ได้ แต่ความปลอดภัยในเนบิวลาพเนจรบนหน้าฉากถือว่าดีมากทีเดียว!

โดยเฉพาะบ้านของครอบครัวแอ็บบี้ที่อยู่ห่างจากเขตกองกำลังรักษาการณ์ของกองทัพไม่ไกลนัก จัดอยู่ในขอบเขตที่มีการควบคุมดูแล ต่อให้เดินเท้าไปที่ห้องทดลองของด็อกเตอร์เลียร์ก็ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ

ในพื้นที่ที่ปลอดภัยขนาดนี้ ถ้ายังมีคนกล้าลักพาตัวแอ็บบี้ไปกลางถนนได้ล่ะก็ เขา คงต้องไปคุยกับซูเซี่ยงเป่ยให้รู้เรื่องเสียหน่อยแล้ว!