บทที่ 48

บทที่ 48

ภายในวิลล่ามีเสียงชนกันดังโครมคราม ทั้งยังมีเสียงครางอู้อี้ด้วยความเจ็บปวดเล็ดลอดออกมา

ปฏิกิริยาแรกของกู่เสี่ยวอูคือลุงปีเตอร์กำเริบโรคเก่าแล้ว!

เธอรีบใช้กำปั้นทุบประตูพร้อมกับตะโกนเสียงดังลั่น "ลุงปีเตอร์ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ? เกิดเรื่องอะไรขึ้น? เปิดประตูให้ฉันหน่อย!"

ทว่าประตูโลหะผสมกลับนิ่งสนิทไม่มีไหวติง จนเธออดสงสัยไม่ได้ว่าลุงปีเตอร์ไม่ได้ยินเสียงของเธอเลยจริงๆ หรือเปล่า

กู่เสี่ยวอูร้อนใจจนวิ่งวนรอบวิลล่าไปหนึ่งรอบ ทว่าพบว่าหน้าต่างทุกบานมีมาตรการป้องกันไว้หมด ไม่สามารถพังจากภายนอกเข้าไปได้เลย

ในตอนนี้ เธอทำได้แค่กลับไปหาจี๋มั่วเลี่ยเท่านั้น

วินาทีนี้ เธอรู้สึกโชคดีจริงๆ ที่ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเธอหมั่นออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ จึงสามารถวิ่งกลับมาได้ภายในเวลาอันสั้นที่สุด