กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 33
หลังจากพูดคุยกันเพียงไม่กี่คำ การประเมินในใจของซูเซี่ยงเป่ยที่มีต่อกู่เสี่ยวอูได้กลายเป็นนกน้อยในกรงทองที่ไม่รู้เรื่องราวความยากลำบากของมนุษย์และไม่แตะต้องอาหารทางโลกไปเสียแล้ว!
หากไม่ใช่เพราะเห็นแก่เสบียงจำนวนนั้นของชาร์ลี บอนด์ ซูเซี่ยงเป่ยก็คงขี้เกียจจะพูดคุยกับเธอต่อแล้วเช่นกัน
"คุณนาย การสกัดสารอาหารมันจะเป็นเรื่องง่ายขนาดนั้นได้ยังไงครับ?" ซูเซี่ยงเป่ยถอนหายใจออกมา "ผู้ชำระล้างพลังจิตของเราที่นี่เดิมทีก็หาได้ยากยิ่งอยู่แล้ว แค่รักษาผู้บาดเจ็บที่ได้รับความเสียหายจากพลังจิตถูก 0 0 0... อ่า แค่รักษาผู้บาดเจ็บที่พลังจิตถูกกัดเซาะก็ยุ่งจนมือเป็นระวิงแล้ว จะเอาพลังจิตส่วนไหนเหลือไปชำระล้างเนื้อสัตว์อสูรล่ะครับ?"
"อย่างนี้นี่เอง!" กู่เสี่ยวอูพยักหน้ารับอย่างใช้ความคิด
ไม่ใช่ว่ากินไม่ได้! เพียงแต่ต้องผ่านการชำระล้างต่างหากเล่า!
ด็อกเตอร์เลียร์ไม่ได้เป็นคนเชี่ยวชาญด้านการวิจัยพลังจิตหรอกหรือ?