บทที่ 11

บทที่ 11

พลเอกแอนดอร์!

สีหน้าของกู่เสี่ยวอูแตกสลายในพริบตา ในสมองพลันผุดสี่ตัวอักษรขึ้นมา—ซวยฉิบหายแล้ว!

กลัวสิ่งใดมักจะได้สิ่งนั้น!

เธอด้านหนึ่งสมองหมุนติ้วเพื่อหาทางรับมือ ด้านหนึ่งส่งสายตาให้ด็อกเตอร์เลียร์เพื่อให้ฝ่ายหลังจัดการกับพลเอกแอนดอร์

ด็อกเตอร์เลียร์ผู้ไม่ได้ซึมซับความหมายของเธอเลยแม้แต่น้อยนั่งนิ่งไม่ไหวติง

พลเอกแอนดอร์รออยู่สามวินาทีโดยไม่ได้รับคำตอบ จึงตัดสินใจระบุชื่อตรง ๆ "กู่มั่วลี่ ฉันขอสั่งให้เธอหยุดเดินหน้าเดี๋ยวนี้ และตามฉันกลับกองทัพ มิฉะนั้น ฉันมีเหตุผลให้สงสัยว่าเธอมีเจตนาไม่บริสุทธิ์ในการลักพาตัวด็อกเตอร์เลียร์และพยายามพาตัวร่างไร้ลมหายใจของพลเอกจี๋มั่วเลี่ยไปโดยพลการ! เพื่อคุ้มครองด็อกเตอร์เลียร์และร่างไร้ลมหายใจของพลเอกจี๋มั่วเลี่ย พวกเราจะใช้มาตรการทางกำลังทหาร!"