บทที่ 4

บทที่ 4

สถาบันวิจัยสิ่งมีชีวิตโบราณ

"คนหาเรื่องไถเงินมีทุกปี ปีนี้ดันมีเยอะเป็นพิเศษ!" ชายหนุ่มไว้ผมทรงกะลาครอบคนหนึ่งพ่นน้ำลายใส่หน้าพ่นคำบ่นกระปอดกระแปอดกับเพื่อนร่วมงานคนอื่น "ก่อนหน้านี้ไม่นานมีลูกค้าคนหนึ่งซื้อสารอาหารเหลวปรุงรสไปกองใหญ่ไม่ใช่เหรอ? เห็นเธอนิยมชมชอบขนาดนั้น ฉันก็เลยใจดีแถมของสมนาคุณให้เธอไปชิ้นหนึ่ง! ทายดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น? เธอกลับบอกว่าของสมนาคุณชิ้นนั้นใช้แล้วทำให้พลังจิตแปรปรวน! ฮ่า ๆ ๆ ๆ งี่เง่าสิ้นดี!"

"แอ็บบี้ หรือว่านายเอาสเปรย์อโรมาที่นายวิจัยขึ้นมาแล้วต่อให้ฟรีก็ไม่มีใครเอาชิ้นนั้นแถมให้เขาไปกันแน่? ต้องรู้ด้วยนะว่าผลิตภัณฑ์ของตระกูลนายไม่มีแม้แต่เลขที่ใบอนุญาตผลิต เอามาวางขายไม่ได้หรอกนะ!" เพื่อนร่วมงานแซวขึ้นมา