กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โม่เป่ยยวนขมวดคิ้วแน่น เห็นได้ชัดว่าไม่วางใจ “อาลั่วมิใช่หรือที่รู้วิชาแพทย์ เหตุใดเจ้าไม่ตรวจดูตนเองเล่า”
หลีลั่วหัวเราะเบา ๆ น้ำเสียงแฝงการเยาะตนเอง “ช่วงนี้ยุ่งเกินไป จึงยุ่งจนลืมเสียสิ้น”
คำพูดนี้ไม่เป็นเท็จเลย
กองทัพใหญ่เคลื่อนมุ่งหน้าไปทางเหนือตลอดทาง นางทั้งต้องวางกลอุบายแทนโม่เป่ยยวน ทั้งต้องจัดกำลังทหารกู่ที่ติดตามกองทัพ อีกทั้งต้องคอยดูแลเสบียงด้านหลังและกิจธุระของเมืองที่ยอมจำนน แทบไม่มีแม้ชั่วขณะได้ว่าง
โม่เป่ยยวนมองใบหน้าของนางที่ขาวซีดลงเล็กน้อย ในใจไม่ค่อยวางใจ ยื่นมือโอบนางเข้ามาทางตนเล็กน้อย
“พรุ่งนี้กองทัพใหญ่พักฟื้นหนึ่งวัน เจ้าก็จงพักผ่อนให้ดี ให้หมอหญิงที่ติดตามกองทัพตรวจดูเจ้า”