กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คหบดีลู่โกรธจนกระทืบเท้าไม่หยุด
ยังไม่ทันให้เขาได้พักหายใจ ผู้ดูแลจวนก็คลานตะเกียกตะกายพุ่งเข้ามาอีก
“นายท่าน! ไม่ดีแล้ว! เกิด... เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”
คหบดีลู่หน้าเขียวคล้ำ เสียงก็สั่นเทา “เกิดไฟไหม้ที่ใดอีกหรือ”
ผู้ดูแลจวนส่ายหน้าสุดกำลัง ใบหน้าไม่มีเลือดฝาดแม้แต่น้อย “ไม่ใช่นายท่าน ครานี้ไม่ใช่ไฟไหม้! หากแต่... หากแต่ข้าวของทุกอย่างในจวนของเราล้วนหายวับไปกับตา!
เพียงชั่วพริบตา ทั้งหมดก็หายไป! แม้แต่ห้องคลังของนายท่าน ก็ยังถูกผู้ใดถอนรากถอนโคนไป เหลือไว้เพียงหลุมใหญ่หลุมหนึ่ง!”
ร่างของคหบดีลู่โซเซ รู้สึกเพียงภาพเบื้องหน้าดำมืดเป็นระลอก