ตอนที่ 307 เจ้าคงมิได้กำลังหลอกลวงข้ากระมัง?

“หัวเราะกันพอหรือยัง? หากพอแล้ว ก็เรียกแม่เล้าของหอเขียวพวกเจ้าออกมาพบข้าเสีย!”

หลีลั่วยืนอยู่กลางโถงใหญ่ของหอจันทร์เมามาย ใบหน้าภายใต้ผ้าคลุมหน้าเย็นชาดุจน้ำค้างแข็ง น้ำเสียงเผยให้เห็นความสง่าผ่าเผย

เหล่าคุณหนูตรงหน้าได้ยินเช่นนั้น ก็ยิ่งหัวเราะกันจนตัวสั่นระริก พลางพัดกลมในมือ ต่างคนต่างเอ่ยหยอกล้อกันไปมา:

“คุณหนู ข้ากับท่านมิใช่ญาติมิใช่คนรู้จัก เหตุใดจึงต้องเชื่อฟังคำสั่งของท่านเล่า?”

“ใช่แล้ว หอจันทร์เมามายแห่งนี้มิใช่ที่ซึ่งสตรีใดจะเรียกใช้ผู้คนได้ตามใจชอบ”

หลีลั่วมิได้พูดพร่ำกับพวกนาง นางชักตั๋วเงินหนาปึกใหญ่ออกมาจากแขนเสื้อโดยตรง แล้วกระดิกปลายนิ้วเบา ๆ