ตอนที่ 292 ทำให้เจ้าต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วยแล้ว

ทั้งสามราวกับถูกสูบเรี่ยวแรงจนหมดสิ้น แม้แต่แรงจะลุกขึ้นยังไม่มี

“เสวี่ยเอ๋อร์……” นางเยี่ยนเอ่ยอย่างอ่อนแรง น้ำเสียงแหบพร่าอย่างหนัก “ต่อไปเจ้าไม่ควรไปยั่วเยี่ยนเฉี่ยนเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นนางจะปล่อยพวกแมลงนั้นมาดูดเลือดพวกเราอีก”

เยี่ยนเสวี่ยได้ยินเช่นนั้นก็ร้องไห้หนักยิ่งกว่าเดิม

นางสะอื้นพลางส่ายหน้า เอ่ยว่า “ท่านแม่ แม้ข้าไม่ไปยั่วพี่สาวเอง นาง นางก็ไม่ปล่อยพวกเราไปอยู่ดี! ฉะนั้นท่านแม่……”

นางยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกโม่หวยจิ่งรับคำไปเสียก่อน

“เสวี่ยเอ๋อร์ มิใช่ข้าว่าเจ้า”

โม่หวยจิ่งใช้มือยันกายลุกขึ้นนั่ง สีหน้าซีดเขียวสลับกัน ในดวงตาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ: